سخنی با مردم قاینات _ (سیدمحسن میرحسینی)

چند وقتی است که گلایه هایی شما را می خوانم و با هر گلایه و هر سخن که گاهی برخی از آنان از غیرت قاینی بودن بر می خیزد، افتخار می کنم که در گوشه کنار شهر، هنوز چراغ افتخار به قاینات و تاریخش روشن است.

گله دارم اما نه از مسئولین، نه از استاندار و شهردار و فرماندار و ... از شما که گلایه می کنید، گلایه دارم شما که اندیشه ای خوب دارید و تدبیری نادرست! تا کی چشم به انتظار جواب نامه ها، پیامک ها و گلایه های خود هستید. یک انقلاب فرهنگی، ملی، ارزشی لازم است و هر چیزی که با یک انقلاب تغییر می کند را نه سازمان ملل می تواند انجام دهد، نه ارتش، نه یونسکو، نه حق وتو و نه حتی بمب اتم، خمپاره ، موشک و...

تغییری اساسی در یک فرهنگ و یک موضع نادرست را تنها مردم و عزم و اراده آنهاست که می تواند انجام دهد. پس چه توقع دارید از استانداری و شهرداری و فرمانداری و... هر یک از این ها خود در حیطه وظایفی خاص قرار گرفته و محدودیت هایی خاص دارند. پس چه باید کرد برای یک انقلاب فرهنگی، ارزشی، سازنده و موثر برای قاینات یا همان قهستان رو به نابودی! اگر خودمان بخواهیم و سرمایه های فکری، مالی و راهبردی خود را تنها به یک سو و آن هم در ارتقای قاینات و احیای قهستان مدفون شده در خاک تاریخ رهنمود کنیم این سیل فکری و مالی برخاسته از آحاد مردم قاینات و قطره قطره جمع شدن ما برای دریا شدن، خود راهگشای تمامی مشکلات و کاستی ها خواهد بود.

نشستن در خانه و گلایه کردن کار درستی نیست به پا خیزید و اندیشه های خود را جامه عمل بپوشانید چگونه؟ خیلی ساده است! بنگرید که در شهر چند کانون اندیشه برای قاین سازی هست؟ چند مکان سرمایه گذاری برای سرمایه داران قاینی هست؟ و چند نهاد مردمی و قاین ساز دیگر هست؟ هیچکس نیست که در این کویر برای رهبری قاینات برای رسیدن به قله شکوه و افتخار، داوطلبانه به پا خیزد و اگر کسی هم هست آن چنان با تیر حسادت و تخریب رو به رویش می کنیم که نه به خود اجازه شکوفا شدن می دهیم و نه به او رخصت سازندگی! و این گونه است که سر به ابتذال و کوچکی نهاده ایم و از آن چه که باید باشیم، غافل مانده ایم و چشم انتظار بارانیم در حالی که خود ساحل نشین دریاییم.

تا کی «داشتیم» و «بودیم» و تا کی از بلندای قلعه کوه شکوهمند اما بر جا مانده از تاریخ دیروز بر دنیای مدرن امروز بنگریم و ببینیم چه داشتیم و اکنون هیچ نداریم! به راستی چه کرده ایم در حالی که گذشتگان و نیاکان ما خود سازنده و تلاشگر عصر خود بوده اند آیا به راستی سنت پسندیده ی پدرانمان را یعنی سازندگی را پاس داشته ایم؟ از صمیم قلب می گویم: هرگز!

شهر ما زیباست و پر شکوه، در حالی که در مرکز ثقل بی توجهی هاست. حال لحظه ای بنگریم اگر دگر بار مانند گذشته اش بسازیمش چه خواهد شد؟ به راستی تا کنون اندکی از گذشته ی قاینات یا بهتر بگویم قهستان بزرگ را خوانده اید؟ «گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست!» اکنون وقت گلایه نیست، وقت کار است، وقت همدلی است، نکند افرادی که شاید ذره ای غیرت قایناتی ندارند شما را دلسرد کنند.

حال از شما گلایه می کنم جناب آقای شهردار، فرماندار، رئیس میراث فرهنگی، مدیریت کارخانه سیمان و ... از شما که در مقابل این همه گلایه، مُهر سکوت بر لب نهاده اید به جای این که این همه اندیشه ی با ارزش و کیمیای قاینات سازی را به هدفی والا سوق دهید و به جای خرج های بیهوده برای این سرمایه های ارزشمند، سرمایه گذاری کنید که در دراز مدت سود کلانی برای قاینات خواهد داشت. جز سکوت هیچ ارمغانی برای این تفکرات کوچک و بزرگ ندارید. لااقل کانونی، نهادی، سازمان مردمی و برگرفته از نخبه های فکری و اندیشمند اما با غیرت قاینی و داوطلبانه فراهم کنید تا همه آنانی که قاینات و پیشرفت آن را دوست دارند برای ساختن قاینات در آن دخیل شوند و آن را خود این نخبه های قاین سازی بگردانند و شما به سمت قاینات سازی رهنمود کنید. این وظیفه شماست که بانکی برای سرمایه های سازنده، برای آنانی که قاینات را دوست دارند، فراهم کنید تا دیگر هیچ سرمایه ای از مکان اصلی خود خارج نشود.

آری این وظیفه ماست که شکوفا شویم و وظیفه مسئولین است که زمینه شکوفا شدن را مهیا کنید. نه فقط در خانه بنشینیم و گلایه کنیم و نه در مقابل این گلایه ها سکوت. قاینات در انتظار یک انقلاب فرهنگی، ارزشی، سازنده، برای فردایی سرافراز است. «شهر سبز یافتنی نیست، ساختنی است». این شعار آنانی است که امروزی فعال و سازنده دارند و فردایی آباد. بر این موضوع مهم و سرنوشت ساز، کمی و تنها کمی عمیق تر بیندیشیم و بر اندیشه های خود جامه ی عمل بپوشانیم شاید که فردای قاینات به امروز خودش افتخار کند. بسیار مشتاقم و دوست دارم که این تنها یک مطلب ساده نباشد که خانه ی ابدی اش کاغذ نشریه باشد و تا شماره بعدی از یاد ببریم و اکنون با تکان دادن سر و آهی از دل، فراموشش کنیم.

  
نویسنده : تحریریه طلوع قاینات ; ساعت ۱٠:۱٦ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٩ تیر ،۱۳۸٩
تگ ها :